InSpectres to prześwietna gra Jareda Sorensena, która przyniosła polskim graczom RPG masę dobrej zabawy. InSpectres zapisze się też w historii RPG jako jedna z nielicznych gier które zostaną sfilmowane. I o tym filmie chciałbym dzisiaj trochę napisać, a właściwie oddać głos Jardeowi jak twórcy, Darrenowi Orange jako reżyserowi oraz Mattu Forbeckowi który jest scenarzystą. We trójkę spotkali się na Google+ Hangout i w świetnej audycji opowiedzieli o InSpectres: The Movie.
Polski wydawca tak pisze o grze: InSpectres to gra fabularna opowiadająca historie bohaterów
zajmujących się eliminacją nadnaturalnych zagrożeń. W okolicy pojawił
się duch? Szkołę nękają zombi? W lesie grasuje wilkołak? Wtedy do akcji
wkraczasz ty i twoi współpracownicy. Gracze prowadzą firmę, która
przyjmuje zlecenia na rozwiązanie nietypowych problemów i wykorzystując
wiedzę i odpowiedni sprzęt zajmuje się sprawą.
Oddajmy jednak głos w sprawie filmu twórcą, dowiecie się o tym skąd wzięła się sama gra, skąd pomysł na film, na co kładziono nacisk. Wszystko podane w lekki, ciekawy sposób. Bawcie się razem z twórcami filmu - odwiedźcie oryginalne źródło na Google+ lub obejrzyjcie bezpośrednio u mnie.
Opinie o grze:
Poza ciekawym pomysłem InSpectres posiada także drugi potężny atut, jakim jest naprawdę doskonale pomyślana mechanika.,Jakub Gromnicki, Esensja.pl
Po zapoznaniu się z podręcznikiem można na pytanie “If there’s
something strange in your neighborhood, who ya gonna call?” z pełnym
bananem na twarzy odpowiedzieć “InSpectres”.,Jakub Nowosad, paradoks.net.pl
“Z czystym sumieniem i z bananem na ustach polecam ten pełen
humoru system. Na koniec pozwolę sobie sparafrazować pewien dobrze znany
tekst: „Who you gonna call? Inspectres!”.” Skreng, Forum Fanatyków Fantastyki
“Jeżeli interesuje Cię połączenie horroru, komedii i biznesu, lubisz
systemy oddające sporą partię narracji graczom, jeżeli wreszcie szukasz
RPG “do pociągu” czy “na konwent” – polecam Ci InSpectres.”, Michał Smoleń, Polter.pl
“Nie miałem odnośnie do gry żadnych oczekiwań. Dziwne, że ta sama
książeczka je we mnie wytworzyła, po czym je zawiodła. Jeżeli mam do
wyboru tworzyć postacie w minutę albo dziesięć, tłumaczyć mechanikę
dziesięć minut lub pół godziny, gimnastykować się z punktami i kostkami
lub po prostu być częścią zabawnej, ale też czasem groźnej historii –
wolę stać po stronie grania, niż gry.”, Aureus, Polter.pl
Rozpoczynam testy przydatnościowe społeczności Gry Fabularne na google+. Nie mam wielkich oczekiwań, ale chciałbym porównać jak się to konkretne narzędzie sprawdzi, czy różnić się będzie od tego co reprezentuje sobą dowolne forum rpg, czy Pfff+? Jak sprawdzi się społeczność taka w praniu?
Pierwszy test zaliczony połowicznie, polegał na uzyskaniu wskazówek i najlepiej linków do videocastów mniej popularnych, mniej oczywistych niż kanał Willa Wheatona lub Kurta Weigla. Bardzo przyjemnie zachował sie kolega Krzemień, który podrzucił cenne linki, których użyję potem do analizy treści i formy takich video produkcji. Bardzo dziękuję.
Sporo sugestii i najcenniejszych wskazówek napłynęło od Ezehiela "wal się na ryj" Jakiegośtam, który polecał mi skorzystanie z Googla. Wygrał u mnie konkurs na najbardziej użyteczny komć ever. Tu naszła mnie myśl dziwaczna, że jestem na "zielonym serwisie" rolniczym, gdzie płodozmian jest bez zmian. No ale sam się prosiłem.
Generalnie mam zamiar oswoić się i przeprosić z g+, choć widzę, że łatwo nie będzie i obawiam się, że jakby się fundom nie dzielił, to zawsze, każda część będzie się z inną bliźniaczo przypominać.
Kości rzuciłem i warzę to piwo, zobaczymy zatem jak wypadnie następny test społeczności GryFabularne+.
Na koniec wielkie dzięki Borejce, że czyni ją żywą, w odróżnieniu od dziesiątek innych przedwcześnie wytryśniętych o podobnych nazwach, które nasieniem swym padły na ziemię bezpłodnie.
Nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że
najwyraźniej opcja niemiecka zaczęła ulegać hipsterskiej modzie.
Jak to? Rezygnować z porządnego oręża o kalibrze 88 milimetrów
na rzecz, dziwacznej pigmejskiej dmuchawki, która nie nadaje się do
żadnych sensownych zastosowań? Niepojęte. Myślałem, że to
odosobnione przypadki, ale pierwsze jaskółki zaczęły namnażać
się w dzikie stada – takie hipsterstwo trzeba zbadać i opisać.
Stada much zaczęły jeść kupę, więc chyba nie mogą się mylić.
Postanowiłem zabawić się w kaprofaga.
Że jestem na słodkiej emeryturce to
już wiecie, wiecie też że grywam sobie w World of Tanks.
Zrozumiałe, bo do cholery, Gustlik Jeleń i reszta ekipy,
towarzyszyły mojemu ojcu, towarzyszą mnie i pewnie będą bawić
moje dzieci. I ja miałbym odpuścić zabawy w metalowej puszce? Nic
z tych rzeczy. Grywam dla zabawy, zabicia czasu i z kumplami kumpla z
czasów studenckich. Spełniłem marzenie – dochrapałem się
Tygrysa, więc już nie grinduję, tylko się bawię.
World of Tanks ma taką przyjemną
cechę, że sporo czołgów, które twórcy rzucili do gry,
pozostawała w rzeczywistości na deskach kreślarskich, ewentualnie
doczekała się kilku egzemplarzy prototypowych. Sporo oczywiście
jest zabawek zastosowanych w boju i produkowanych masowo. Nie mniej
jednak, te prototypy rozpalają wyobraźnię i pytania – a co by
było gdyby? I jakoś tam pozwalają na nie odpowiedzieć. Tak się
składa, że dwa moje ulubione czołgi w grze należą właśnie do
tego gatunku. Najcieplejszymi uczuciami darzę niemiecką konstrukcję
VK 36.01 H – w grze to czołg średni, szóstego tieru (takie
levele, 6/10) – znajduje się się krok za Pz IV i krok przed
Tygrysem.
Mighty Jingles opowiada i pokazuje czym różni się mityczne działo 88 mm od działa Konisch 75 mm na czołgu VK36.01 H
Na erpegowej emeryturze połączonej z
dostępem do internetu i brakiem dostępu do telewizora, zmieniły
się moje preferencje dotyczące tego co oglądam. Coś, z czego
śmiałem się jeszcze rok temu, dziś jest moją niemalże codzienną
czynnością. Oglądam replaye z WoT na YouTube. I nagle rozumiem
tych, co też zamiast grać w gry, oglądają gameplaye, wbijają się
na live streamy i robią podobnie bezsensowne rzeczy.
Ma to kilka zalet – podglądasz jak
grają lepsi od ciebie, jak reagują i przede wszystkich słyszysz
jak analizują aktualną sytuację. Może biernie, może jak na
wykładzie, ale jednak pompujesz swoje umiejętności. Kolejną ważną
sprawą są w przypadku WoT recenzje i omówienia sprzętu – wiesz
dokąd zmierzać, sprawdzasz przed zakupem jak co działa,
porównujesz możliwości ze swoim stylem gry.
Statystyki w WoT nie mówią
wszystkiego – masz tylko podstawowe dane, fakt jest ich dużo, ale
ich sucha analiza może mylić. Brakuje na przykład informacji o
niwelacji działa (gun depresion), czynnika który mówi o ile stopni
możesz pochylić działo w dół. Brakuje informacji o pochyleniu
płyt pancerza, a to dzięki temu okazuje się, że dobrze pochylone
80 mm jest lepsze niż niepochylone 110, nie ma też wzmianek o
prędkości wystrzeliwanych pocisków, tempie utraty energii. Tego
wszystkiego można dowiedzieć się z forum internetowego, ale
znacznie lepiej zobaczyć to w polu okraszone sensownym komentarzem.
Ponieważ, kiedy Polak zaczyna swój
film od „cześć ludziska” (a niemal każdy tak zaczyna),
automatycznie zamykam jego kanał, jestem skazany na videoblogerów
mówiących po angielsku. W tej działce moim ulubionym jest szkot
The Mighty Jingels – na youtube ma swój kanał pod starą ksywką
Bohemian Eagle. Polecam, bo nie zawsze się z nim zgadzam w ocenach,
ale ma przepiękny akcent, świetny głos i rozbrajający śmiech. No
i w tym momencie prawie 500 fimów, a co tydzień dodaje około 10
kolejnych. Co więcej grywa nie tylko w World of Tanks, ale także w
równie świetną, jeśli nie lepszą grę War Thunder – tym razem
o starciach lotniczych w realiach II wojny światowej.
No i trochę prywaty: jeśli grywacie w
jedną lub obie, to zapraszam do znalezienia mnie w obu grach. W
World of Tanks: Neurocide (max tier: 6). W War Thunder: Neurocide1
(max level: 7) – nie zawsze mam możliwość korzystania z Team
Speaka, ale często tak. Do zobaczenia w boju.
Oto podejście hobbystyczne, takie które bardzo mi się podoba. Xelloss poprosił o wsparcie fanowskiego projektu tłumaczenia świetnej gry Eclipse Phase. Myślę, że dobrze jest aby wspierać ciekawe projekty społecznościowe, które plują w twarz temu co stało się z ideą Internet 2.0.
To przednia gra która (teoretycznie) jest w planach wydawniczych Spółki Cywilnej G. - jest jednak dostępna także na licencji CC, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby społeczność wydała swoją, niekomercyjną wersję z poszanowaniem praw autorów. Ponieważ gra ma w kraju pewną liczbę fanów i to dosyć oddanych (wiem, bo znam paru) myślę, że jest szansa aby część materiału dostarczyć, zanim zrobi to wspomniana Spółka Cywilna G.
To co przygotował Xelloss można znaleźć na stronie pod adresem: http://ep-pl.wikidot.com/ - jest tam nieco materiałów, co ważne skrót mechaniki - więc w zasadzie każdy może przy pewnym zacięciu zacząć grać.
Warto też myślę przyjrzeć się tematowi i dyskusji która ma miejsce na forum poltera. Ponieważ staram się szanować źródła i dobre fanowskie inicjatywy, pozwolę sobie zaprosić was tam przez stronę z której dowiedziałem się o wszystkim: bagno.wieza.org . Myślę, że warto poczytać i wesprzeć Xellossa w słusznej sprawie.
Trochę sobie pomyślałem, trochę potwittowałem i zadałem
sobie pytanie: co mnie ten cały rynek gier fabularnych obchodzi? Czy
to moja brocha się co komu sprzedaje? Czy to moja sprawa, że jakiś
wydawca nie promuje rpg na zewnątrz, że jedzie na coraz mniej
zasilanej świeżą krwią grupie?
Oczywiście, że nie. Mam półkę pełną erpegów. Niektóre
ograne do cna, inne ledwie napoczęte, a kilka czeka na swoją
kolejkę. Co ja się głupi rynkiem przejmuję. Zacząłbym może
szukać ludzi do grania. Moja brocha to grać, bo to jakby nie
patrzeć hobby które sobie obrałem. Na pohybel sobie, skupiam uwagę
na rynku, który za mnie graczy nie znajdzie.
W tej mikroskali dzieje się więcej. Jest kilka osób, które coś
dla siebie piszą. Niech się zwą gamesdesignerami od czegoś muszą
zacząć. I fajnie. W środowisku ferment jakiś jest.
Nakłady niskie? Bo ryzykować szkoda. Lepiej sprzedać i zmienić
w pieniądz 100 lub 200 egzemplarzy, niż zostać z 800 sztukami w
magazynie. Sukces wieszczyć? Bo to sukces w sumie, wiec czemu nie.
To kaskaderka jest, wiec jak wychodzisz żywy z tej próby ognia, to
się należy nawet tym cieszyć. A że kiedyś to kuglarstwo miało
inną skalę? Dziś to dziś, a kiedyś to Polska od morza do morza
się rozciągała. I jakie to ma dziś znaczenie.
Mamy RPG na miarę naszych możliwości i w zasadzie możemy to
tylko zaakceptować. Poważnie mówiąc podśmiewałem się z
Khakhiego, ale w sumie jako jedna z nielicznych osób na rynek nie
patrzy, tylko buduje sobie społeczność graczy, próbuje tłumaczyć
czym jest RPG, organizuje spotkania na MasterMindzie. Wykorzystuje
nowe technologie tworzy coś na miarę wirtualnego klubu. Można
powiedzieć praca u podstaw, Siłacz. Dziś Khakhi wyrażam ci
szacun.
Trollollolek też dobrze zagrał kilka razy. Nie trzeba go lubić
i szanować, sam nie przepadam bo to na co wpadał i co było ok,
niweczył swoimi występami. Ale zrobił polską grę o nareszcie
lekkiej mechanice, prostej i przejrzystej. I zrobił rzecz roztropną,
dodał grę do pisma CD-ACTION. Nie rozliczam go z efektu. Nie
rozliczam z trollerki. Nie rozliczam z przygotowań to procesów. Po
prostu zrobił dwie rzeczy okej.
Jest jeszcze cała masa graczy rozsianych po kraju. Zamiast toczyć
pianę na blogach i forach jakoś sobie organizują sesje, jakoś
grają ze sobą. Robią to o co w tym hobby chodzi. Pewnie są tam
osoby, które promują gry fabularne w swoim gronie. Zapewniają
sobie wzajemnie rozrywkę na poziomie. Zazdroszczę im. Robią dobrą
robotę u podstaw. Boże chroń ich przed fandomem.
Dramat Ignacego Trzewiczka rozgrywał się 7000 metrów nad poziomem. Koszmar trwał prawdopodobnie tysiące sekund i rozgrywał się na wielkim obszarze obejmującym Polskę, Niemcy i Francję. Przebieg wypadków relacjonował osobiście za pośrednictwem Twittera, a wszyscy fani na wszelki wypadek śpiewali Cool guys don't looks on explosions! Po dramatycznym locie, w trakcie którego Wydawca musiał przeżyć po raz pierwszy w życiu takie tragiczne chwile jak kołowanie przed startem, start, odchodzenie, lot, podchodzenie, lądowanie, hamowanie, kołowanie (dwa razy tego samego dnia i to o różnych kierunkach przeciążeń). Fani podsumowali: To mały kroczek w historii ludzkości, ale wielki w historii tego człowieka.
Psychologia. Gruby wie lepiej.
Doniesienia naukowców z Princeton w stanie Virginia potwierdzają Michał "Puszon" Stachyra i Maciej "Lucek" Sabat. A masz z tym jakiś problem synku?
Z tej okazji 29. kwietnia uruchamiają serwis internetowy geekozaur.pl. To jeden z tych wyjątkowych przypadków w których nieuruchomiony serwis odnosi sukces.Tym bardziej, że do tyczy zbyt szerokich zainteresowań.
Opinie o geekozaur.pl Jakaś laska:kurde zrobiles blog jak dla mnie, wszystko co uwielbiam !!! KFC: nie dajcie im umrzeć z głodu!!!!!!!!!!!!!!!1111111one!oneKazimiera Szczuka: O co pan pyta?
News miesiąca: Karnawał Blogowy dowodzi, że fandom ma najlepszych mistrzów świata na świecie. Pamiętaj: jeśli prowadzi ci fandomita, nie popełni błędu, jeśli ty prowadzisz fandomicie, to marnujesz jego czas. Redakcja FM&B:WNuM zaprasza wszystkich graczy, którzy nie mieli jeszcze okazji grać z fandomitami na castingi dla statystów. Jednocześnie ogłaszamy konkurs na Mistrza Mistrzów w marnowaniu czasu. Oraz drugi na: Na najmniej konstruktywną informację zwrotną dla niefandomickiego mistrza gry. Do wygrania: W poszukiwaniu straconego czasu.
