To the Strongest! Pyrrusowe zwycięstwo: Kartagina vs Rzym (Polybian Era) - raport z bitwy

Uprzedzając fakty, należy wspomnieć, że wynik bitwy, choć pomyślny dla Kartaginy, przez historyków określany byłby raczej mianem pyrrusowego zwycięstwa.

Rzymianie dysponując wojskiem mniej liczebnym, skutecznie wykorzystali właściwości pola bitwy, pozostając przy tym w ciągłej ofensywie.

Wojska Kartaginy nadciągnęły z północy i usadowiły się w centrum, wschodnie skrzydło obsadzili oddziałami greckiej falangi, zachodnie barbarzyńcami.

Na południu rozstawiły trzy kontyngenty rzymskie, w każdym kohorta piechoty z velitami, wzmocniona oddziałami sojuszniczymi.  Na wschodzie ciężka jazda, w centrum iberyjscy oszczepnicy, na zachodzie kreteńscy łucznicy i lekka jazda.

W oddali po lewej barbarzyńcy, w centrum Kartagińczycy, z prawej Grecy. 
U dołu: kohorta czerwona w centrum, kohorta biała uderzy na Greków

Rzymianie dostrzegli swoją szansę i wykorzystując ukształtowanie terenu, z powodzeniem, forsownym marszem zdobyli dla siebie dogodne pozycje. Kartagina zaś, mimo przewagi liczebnej, zmagała się z brakiem karności swoich jednostek. Niespieszno było do starcia.  

Rzymianie ciężar walk i najlepsze jednostki skupiły w centrum, uderzyły też z impetem na wschodzie, zachodnie skrzydło pozostawiając w wyraźnym osłabieniu. Barbarzyńscy sojusznicy Kartagińczyków, nie byli wstanie przez dłuższy czas wykorzystać przewagi na tym skrzydle, szachowani dobrze ustawioną lekką jazdą numidyjską.

Widok z pozycji Rzymian. Widać dysproporcje liczebności sił

Kartagina poniosła w centrum gigantyczne straty, nie mniej wprowadzenie w ostatnim rzucie słoni i jazdy zatrzymało impet rzymskiego natarcia, solidnie trzebiąc jedną z kohort. Należy docenić oddział iberyjczyków, którzy właśnie w centrum dokonali przełamania wychodząc na tyły Kartaginy.  Na wschodnim skrzydle grekom też nie było łatwo i ich zwarte falangi poczęły pękać.

Starcie Rzymian z Grekami, z widokiem przez centrum - stąd słonie.

Rzym był bardzo bliski zwycięstwa, jednakże zachodnie, lekkie skrzydło okazało się trudniejsze w dowodzeniu niż mogło się wydawać. Numidia zawiodła, co otworzyło drogę lekkiej jeździe barbarzyńców na obozy wojsk rzymskich. To przesądziło o wyniku. Rzymianie widząc co się dzieje na tyłach zarządzili odwrót. Przemęczone walką kohorty wycofały się z bitwy, a przetrzebieni Kartagińczycy, zadowolili się takim obrotem spraw.

Bilans starcia nie jest jednoznaczny. Rzymianie stracili ledwie kilka lekkich jednostek oraz swoje obozy – pozostawione bez jakiejkolwiek obrony. Kartagina poniosła ogromne straty w ludziach, tym większe, że gros rozbitych jednostek stanowiły siły tejże właśnie. a sojusznicy osłaniający jej skrzydła złożyli o wiele mniejszą daninę krwi.    

Krajobraz po bitwie. Kartagina straciła całą piechotę w centrum. Iberyjczycy (Rzym) na tyłach.
Dwie z trzech kohort rzymskich w stanie bliskie złamania. 

Powrót do gry  "To The Strongest!" udany. Emocji po sam sufit.