Uprzedzając fakty, należy wspomnieć, że wynik bitwy, choć pomyślny dla Kartaginy, przez historyków określany byłby raczej mianem pyrrusowego zwycięstwa.
Rzymianie dysponując wojskiem mniej liczebnym, skutecznie
wykorzystali właściwości pola bitwy, pozostając przy tym w ciągłej ofensywie.
Wojska Kartaginy nadciągnęły z północy i usadowiły się w
centrum, wschodnie skrzydło obsadzili oddziałami greckiej falangi, zachodnie barbarzyńcami.
Na południu rozstawiły trzy kontyngenty rzymskie, w każdym
manipuł piechoty z velitami, wzmocniona oddziałami sojuszniczymi. Na wschodzie ciężka jazda, w centrum iberyjscy
oszczepnicy, na zachodzie kreteńscy łucznicy i lekka jazda.
 |
| W oddali po lewej barbarzyńcy, w centrum Kartagińczycy, z prawej Grecy. U dołu: manipuł czerwony w centrum, manipuł biały uderzy na Greków |
Rzymianie dostrzegli swoją szansę i wykorzystując
ukształtowanie terenu, z powodzeniem, forsownym marszem zdobyli dla siebie
dogodne pozycje. Kartagina zaś, mimo przewagi liczebnej, zmagała się z brakiem
karności swoich jednostek. Niespieszno było do starcia.
Rzymianie ciężar walk i najlepsze jednostki skupiły w
centrum, uderzyły też z impetem na wschodzie, zachodnie skrzydło pozostawiając
w wyraźnym osłabieniu. Barbarzyńscy sojusznicy Kartagińczyków, nie byli wstanie
przez dłuższy czas wykorzystać przewagi na tym skrzydle, szachowani dobrze
ustawioną lekką jazdą numidyjską.
 |
| Widok z pozycji Rzymian. Widać dysproporcje liczebności sił |
Kartagina poniosła w centrum gigantyczne straty, nie mniej wprowadzenie w ostatnim rzucie słoni i jazdy zatrzymało impet rzymskiego natarcia, solidnie trzebiąc jeden z manipułów. Należy docenić oddział iberyjczyków, którzy właśnie w centrum dokonali przełamania wychodząc na tyły Kartaginy. Na wschodnim skrzydle grekom też nie było łatwo i ich zwarte falangi poczęły pękać.
 |
| Starcie Rzymian z Grekami, z widokiem przez centrum - stąd słonie. |
Rzym był bardzo bliski zwycięstwa, jednakże zachodnie, lekkie skrzydło okazało się trudniejsze w dowodzeniu niż mogło się wydawać. Numidia zawiodła, co otworzyło drogę lekkiej jeździe barbarzyńców na obozy wojsk rzymskich. To przesądziło o wyniku. Rzymianie widząc co się dzieje na tyłach zarządzili odwrót. Przemęczone walką manipuły wycofały się z bitwy, a przetrzebieni Kartagińczycy, zadowolili się takim obrotem spraw.
Bilans starcia nie jest jednoznaczny. Rzymianie stracili ledwie kilka lekkich jednostek oraz swoje obozy – pozostawione bez jakiejkolwiek obrony. Kartagina poniosła ogromne straty w ludziach, tym większe, że gros rozbitych jednostek stanowiły siły tejże właśnie. a sojusznicy osłaniający jej skrzydła złożyli o wiele mniejszą daninę krwi.
 |
| Krajobraz po bitwie. Kartagina straciła całą piechotę w centrum. Iberyjczycy (Rzym) na tyłach. Dwa z trzech manipułów rzymskich w stanie bliskiego złamania. |
Powrót do gry "To The Strongest!" udany. Emocji po sam sufit.
